Што е типологија во Библијата?

Biblijsko objašnjenje

Зборот „тип“ опишува шема што подоцна е пополнета или проширена; тоа не значи дека претходниот настан бил измислена алегорија. Егзодусот е вистинското избавување на Израел, но пророците подоцна го користат мотивот на нов егзодус, а Новиот завет зборува за спасение преку Христос. Тука гледаме како типологијата ги поврзува вистинските настани со подоцнежното исполнување во Христос.

Адам е претставен како симбол на оној што треба да дојде, а Павле го споредува неговото влијание со делото на Христос (Римјаните 5:14-19). Слично на тоа, Евреите 8-10 ги читаат светилиштето и жртвите како сенки што наоѓаат исполнување во Христовото посредништво. Во двата случаи врската се заснова на библиски сведоштва. Ова е важно затоа што типологијата ги поврзува вистинските настани со подоцнежното исполнување во Христос.

Типолошкото читање треба да избегнува произволност. Не секој детаљ од старозаветната приказна е таен код за некој новозаветен настан. Прво разбираме што значел пасусот во неговата историја, а потоа проверуваме дали некој подоцнежен библиски писател ја прави врската. Поширокиот контекст покажува како типологијата ги поврзува вистинските настани со подоцнежното исполнување во Христос.

За читателот, овој пристап ја покажува единството на Божјото спасоносно дело без бришење на различните времиња и луѓе. Тој помага да се види Христос во пошироката приказна од Светото писмо, а во исто време да се почитува оригиналниот глас, ветување и искуство на Израел. За денешниот читател, важно е типологијата да ги поврзе вистинските настани со подоцнежното исполнување во Христос.

Biblijski stihovi