Зошто Јуда го предаде Исус?

Biblijsko objašnjenje

Јован вели дека Јуда крадел од заедничкото џебче, а Синоптичките евангелија го поврзуваат предавството со договор за пари (Јован 12:4-6; Матеј 26:14-16). Лука и Јован го споменуваат дејствието на Сатана, но тоа не ја отстранува личната одговорност на Јуда за одлуката. Тука гледаме дека предавството е одговорност на Јуда, иако евангелијата не ги откриваат сите негови мотиви.

Евангелијата не даваат целосен психолошки опис на неговите мотиви. Можно е алчноста, разочарувањето или лажните очекувања да одиграле улога, но текстот не мора нужно да ја потврди секоја претпоставка. Важно е да се спои реалноста на духовното зло и човечката слобода и одговорност. Ова е важно бидејќи предавството е одговорност на Јуда, иако Евангелијата не ги откриваат сите негови мотиви.

Исус знае дека ќе биде предаден, но на Тајната вечера Јуда сè уште укажува на лебот и заедништвото (Јован 13:18-30). Лука нагласува дека предавството е дел од поголем конфликт, додека распнувањето станува Божји начин на спасение. Предзнаењето на Божјата намера не го претвора предавството во добро дело. Поширокиот контекст покажува дека предавството е одговорност на Јуда, иако Евангелијата не ги откриваат сите негови мотиви.

Јудината приказна предупредува на мали компромиси и двојна лојалност, но исто така и дека учениците не треба да бидат самоуверени: Петар исто така паѓа, но бара обнова. Верникот не треба да ја заклучува конечната судбина на Јуда надвор од она што го открива Светото писмо; нека приказната поттикне верност и благодат.

Biblijski stihovi