Biblijsko objašnjenje
Книгата Јов покажува колку е ограничено човечкото разбирање и како обвинувањата против Бога се појавуваат во позадина на страдањето (Јов 1-2). Тоа не е покана секоја несреќа да му се припише на Сатаната или да ѝ се каже на жртвата дека ја знае причината. Светото писмо дозволува тагување и прашања, а Бог останува праведен судија.
Павле вели дека Божјата љубезност води кон покајание (Римјаните 2:4), а Петар објаснува дека Бог трпеливо чека затоа што сака луѓето да бидат преобратени (2. Петрово 3:9). Трпението дозволува време за промена, но не ја отстранува одговорноста. Бог сериозно ги сфаќа насилството и неправдата, дури и кога пресудата е одложена.
Библијата не го наоѓа најдлабокиот одговор во апстрактна теорија, туку во Исус кој влегува во човечкото страдање, умира и воскреснува. Божјиот карактер се открива во Христовата саможртвена љубов, а не во рамнодушноста. Воскресението потврдува дека смртта и насилството немаат конечна власт над оние кои веруваат во Бога.
Откровението ветува конечен суд над злото и ново создание без смрт и болка (20:10-15; 21:4). Дотогаш, задачата на верникот е да се спротивстави на неправдата, да им помогне на страдалниците и да не тврди дека го разбира секој Божји разум. Надежта се темели на Божјото ветување дека ќе го исправи она што сега останува скршено.
Ukratko
Божјото трпение дава време за покајание, но не го одобрува злото; ветениот суд значи дека жртвите на неправдата не се заборавени.
Biblijski stihovi
Ovaj odgovor je napisalo i pregledalo uredništvo Videlo, a prate ga biblijske reference kako biste mogli da razmotrite svaki odlomak u kontekstu. Ako primetite grešku ili nejasnoću, predložite ispravku.