Biblijsko objašnjenje
Павле пишува дека Христос е свршетокот на законот за праведност на оној кој верува (Римјаните 10:4). Во непосредниот контекст, се зборува за стремеж кон воспоставување на сопствената праведност, наместо прифаќање на Божјата праведност. Затоа стихот не може да се одвои од темата на верата и спасението.
Фразата може да се протолкува како Христос кој ја остварува целта или исполнувањето на законот во однос на праведноста. На друго место, Павле го отфрла заклучокот дека верата го поништува законот: „Не дај Боже“, вели тој, туку го утврдуваме преку верата (Римјаните 3:31). Тој исто така го нарекува законот свет и добар (Римјаните 7:12).
Христијаните се разликуваат во начинот на кој ја поврзуваат Христовата улога со одредени делови од законот. Сепак, Римјаните 10:4 во својот контекст го нагласува Христос како основа на праведноста, а не правото на човекот да биде спасен според сопствените заслуги. Читањето на целото послание помага да се избегнат избрзани заклучоци.
Ukratko
„Крајот на законот“ во Римјаните 10:4 ја опишува Христовата улога во праведноста добиена преку вера, а не спасението преку човечка заслуга.
Biblijski stihovi
Ovaj odgovor je napisalo i pregledalo uredništvo Videlo, a prate ga biblijske reference kako biste mogli da razmotrite svaki odlomak u kontekstu. Ako primetite grešku ili nejasnoću, predložite ispravku.