Што значи Римјаните 14:5?

Biblijsko objašnjenje

Поглавјето започнува со прашањето како да се прими оној кој е слаб во верата, а потоа се зборува за храната, воздржувањето и деновите (Римјаните 14:1-4). Павле нагласува дека слугата му одговара на својот Господар и дека верниците треба да бидат сигурни во своите постапки, а не да живеат под притисок на презирот на другите. Тука гледаме како Павле ја штити совеста и дружењето во дискусиите за деновите и храната.

Едниот го смета денот за поважен, другиот ги смета сите денови за еднакви; и двајцата можат да дејствуваат од посветеност на Господ (Римјаните 14:5-6). Текстот директно учи на меѓусебно почитување во заедницата. Сам по себе, не ја именува саботата, ниту пак нужно го решава прашањето за нејзиниот статус, па затоа треба да се чита заедно со други текстови. Ова е важно затоа што Павле ја штити совеста и дружењето во дискусиите за деновите и храната.

Повикот на Павле не е релативизам во кој не е важно што е добро. Тој се занимава со практики за кои верниците се расправале и бара никој да не стане камен за сопнување на друг. Потоа тој нагласува праведност, мир и радост во Светиот Дух (Римјаните 14:17-19). Поширокиот контекст покажува како Павле ја штити совеста и заедништвото во дискусиите за деновите и храната.

Примената е да се дискутираат разликите без презир, да не се наметнува совеста како средство за контрола и да се прашуваме во сè како да го славиме Бога и да го изградуваме нашиот ближен. Личните верувања се важни, но љубовта и мирот треба да го водат начинот на кој ги живееме. За денешниот читател, важно е Павле да ја заштити совеста и дружењето во дискусиите за деновите и храната.

Biblijski stihovi