Што значи Колошаните 2:16?

Biblijsko objašnjenje

Павле прво предупредува против филозофијата што ги заробува и ги регулира луѓето врз основа на човечки заповеди (Колошаните 2:8,20-23). Затоа стих 16 ги штити верниците од осуда во врска со ритуалните практики. Неговиот акцент е ставен на слободата во Христос, а не на охрабрувањето да се презираат оние што живеат поинаку. Тука гледаме како повикот на Павле за слобода од осуда го насочува вниманието кон Христос како реалност.

Термините „празник, нова година и сабота“ често опишуваат годишни, месечни и неделни фестивали во старозаветниот календар (види Осија 2:11; Езекиел 45:17). Во овој контекст, многу толкувачи ги разбираат „саботите“ како ритуални денови; други гледаат поширок опсег. Контекстот и поврзаните текстови се важни за заклучување. Ова е важно затоа што повикот на Павле за слобода од осуда го насочува вниманието кон Христос како реалност.

Павле вели дека овие работи се сенка, но реалноста му припаѓа на Христос (Колошаните 2:17). Сенката не е безвредна: таа може однапред да укажува на Божјиот план за спасение. Но, верниците не треба да го користат ритуалниот календар како мерка за прифаќање или спасение. Поширокиот контекст покажува како повикот на Павле за слобода од осуда го насочува вниманието кон Христос како реалност.

Стихот не го решава секој спор околу седмиот ден надвор од неговиот непосреден контекст. Саботата постои во создавањето и во Декалогот, додека празничниот ритуален систем е исполнет во Христос. Добро е христијаните да ги проучуваат обете сведоштва, да избегнуваат осудување и да ја мерат својата верност според карактерот на Христос. За денешниот читател, важно е што повикот на Павле кон слобода од осуда го насочува вниманието кон Христос како реалност.

Biblijski stihovi