Што значи Божјето ветување до Авраам дека сите народи ќе бидат благословени преку него?

Biblijsko objašnjenje

Во Книгата Битие, Бог го повикува Авраам да ја напушти својата татковина и ветува дека сите племиња на земјата ќе бидат благословени во неа (Битие 12:1-3). Повикот започнува со Божјата иницијатива и благодат; одговорот на Авраам со вера означува влегување во однос на доверба, а не заработување право на Божја милост. Тука гледаме како ветувањето дадено на Авраам носи благослов на сите народи преку Христос.

Ветувањето за потомство станува особено важно затоа што Авраам и Сара се стари и бездетни. Бог ветува наследник и потомство кои ќе бидат благослов за другите (Битие 15:1-6; 22:17-18). Семејната и историската реалност на приказната не треба да се сведат на обична метафора. Ова е важно затоа што ветувањето дадено на Авраам носи благослов за сите народи преку Христос.

Во Галатјаните 3, Павле го гледа исполнувањето на ветувањето во Христос и благословот на народот преку верата (Галатјаните 3:8,16,26-29). Ова не значи дека историјата на Израел е без значење; покажува дека Божјиот план од почетокот имал благослов за народите, кој е отворен за оние кои му припаѓаат на Христос. Поширокиот контекст покажува како ветувањето дадено на Авраам носи благослов за сите народи преку Христос.

Ветувањето ги повикува верниците да бидат приматели и пренесувачи на благословот, а не да го присвојуваат како гаранција за богатство или привилегии. Верата на Авраам учи на трпение кога исполнувањето е одложено, а Христовата мисија ја охрабрува заедницата да бара добро на луѓето од секој народ. За денешниот читател, важно е ветувањето дадено на Авраам да донесе благослови на сите народи преку Христос.

Biblijski stihovi