Што вели Библијата за Тројството?

Biblijsko objašnjenje

Светото писмо јасно го потврдува Божјото единство: „Господ, нашиот Бог, е единствениот Господ“ (Второзаконие 6:4). Во исто време, Отецот, Синот и Духот не се претставени како различни имиња за истата улога. Исус му се моли на Отецот, ветува друг Утешител и зборува за заедништво во божественото име (Јован 14:16-17; Матеј 28:19).

Синот постои пред неговото земно раѓање и учествува во создавањето (Јован 1:1-3,14; Колошаните 1:15-17). Новиот завет Го нарекува Господ и од Него добива спасение, додека посочува дека Тој станал човек. Така, Христовата божествена природа и вистинското човештво остануваат важни за разбирањето на Божјото самооткровение. Ова е важно затоа што единството на Бога не го брише личниот однос на Отецот, Синот и Светиот Дух.

Светиот Дух зборува, учи, води и дава дарови, и не е само безлична сила (Јован 16:13; 1 Коринтјаните 12:4-6). Неговото дејство го убедува човекот во гревот, го открива Христос и го создава плодот на љубовта. Разликата на лицата ни овозможува да го видиме Бога како вечна заедница на љубовта. Поширокиот контекст покажува дека единството Божјо не го брише личниот однос на Отецот, Синот и Светиот Дух.

Зборот „Троица“ служи како резимирана етикета за ова библиско сведоштво, а не како замена за Светото писмо или тврдење дека можеме исцрпно да ја објасниме Божјата природа. Тој е важен затоа што христијанското спасение ја вклучува љубовта на Отецот, делото Христово и присуството на Духот во верникот. За денешниот читател, важно е единството Божјо да не го избрише личниот однос на Отецот, Синот и Светиот Дух.

Biblijski stihovi