Biblijsko objašnjenje
Двајцата ученици го напуштаат Ерусалим очајни, бидејќи се надевале дека Исус ќе го избави Израел, а Неговата смрт им изгледа како крај (Лука 24:13-24). Тие го знаат извештајот за празниот гроб, но сè уште не го разбираат неговото значење. Познавањето на настаните само по себе не носи доверба.
Исус им објаснува дека Месијата морал да страда и да влезе во својата слава, па затоа го толкува Писмото почнувајќи од Мојсеј и пророците (Лука 24:25-27). Божјиот план не го избегнува страдањето, туку го трансформира во пат на спасение преку Христовата жртва; воскресението потврдува дека страдањето не е последниот збор.
Срцата на учениците се загреваат додека слушаат, и го препознаваат Исус при кршењето на лебот, по што Тој исчезнува од нивниот поглед (Лука 24:28-35). Нивното искуство ги поврзува Светото писмо, заедничката трпеза и воскреснатиот Господ; верата се потпира на Божјото откровение, а не само на минливо чувство. Воскреснатиот Исус на тој начин станува центар на нивното читање на Светото писмо.
Учениците веднаш се враќаат во Ерусалим за да ја споделат веста, а Исус подоцна ја поврзува својата смрт и воскресение со сведочење за покајание и прошка пред сите народи (Лука 24:44–49; Дела 2:32). Средбата со Христос ја обновува надежта и нè вклучува во заедничко сведоштво. Учениците се враќаат во Ерусалим за да го споделат своето сведоштво со другите.
Ukratko
Исус го толкува Светото писмо како сведоштво за страдалниот и воскреснат Месија. Учениците го препознаваат, добиваат надеж и се враќаат во заедницата за да бидат сведоци на простувањето. Дури и денес.
Biblijski stihovi
Ovaj odgovor je napisalo i pregledalo uredništvo Videlo, a prate ga biblijske reference kako biste mogli da razmotrite svaki odlomak u kontekstu. Ako primetite grešku ili nejasnoću, predložite ispravku.