Biblijsko objašnjenje
Проповедникот вели дека мртвите не знаат ништо и повеќе не учествуваат во делата под сонцето (9:5-6). На крајот од книгата, тој опишува како правот се враќа во земјата, а здивот на животот кај Бога кој го дал (12:7). Овие пасуси ја прикажуваат смртта како вистинско прекинување на свесната активност.
Исус ја споредува смртта на Лазар со сон, а потоа им објаснува на учениците дека Лазар умрел (Јован 11:11-14). Таа слика не ја намалува тагата; таа имплицира дека Бог ќе ги разбуди мртвите. Светото писмо не учи дека смртта е крај на идентитетот или на Божјата меморија.
Павле ги утешува верниците дека мртвите во Христа ќе бидат воскреснати при доаѓањето на Господ, а живите ќе бидат собрани со нив (1. Солуњаните 4:13-17). Затоа христијаните се надеваат на идна средба, а не на непосреден премин кон свесен небесен живот. Воскресението е централниот одговор на смртта.
Ова учење им дава посебна утеха на ожалостените: најблиските не страдаат ниту ги набљудуваат земските настани, туку почиваат во Божјата грижа до воскресението. Човек може искрено да тагува и да се надева во исто време. Христос ја победил смртта и ветува живот што ќе се открие при неговото доаѓање.
Ukratko
Мртвите почиваат во несвест до воскресението; смртта е привремен сон, а Христовиот глас ветува обновен живот и средба.
Biblijski stihovi
Ovaj odgovor je napisalo i pregledalo uredništvo Videlo, a prate ga biblijske reference kako biste mogli da razmotrite svaki odlomak u kontekstu. Ako primetite grešku ili nejasnoću, predložite ispravku.