Biblijsko objašnjenje
Јован гледа море од стаклено измешано со оган и оние што го победија ѕверот како го фалат Бога (Откровение 15:1-4). Таа сцена му претходи на излевањето на злото, па затоа прво ги насочува читателите кон Божјата верност и победата на Јагнето. Судовите се одвиваат во поширокиот контекст на спасението.
Седум ангели примаат седум зла, а храмот се исполнува со чад од Божјата слава (15:5-8); потоа садовите се излеваат во 16-та глава. Јазикот потсетува на египетските зла и пророчките судови. Повторувањето на сликите не докажува буквално идентификување на секоја современа катастрофа со одредено зло. Значењето на сликата се наоѓа во целата порака, а не во изолиран детаљ во рамките на пророчката визија.
Текстот вели дека злата се однесуваат на оние кои го имаат жигот на ѕверот и дека луѓето продолжуваат да хулат наместо да се покаат (16:2, 9, 11). Тој опис ги истакнува последиците од постојаниот бунт, но не го оправдува радувањето поради страдањето на другите. Божјиот суд е праведен; човечките суштества немаат право да го имитираат.
Една историска рамка ги гледа овие зла како идни конечни судови по завршувањето на благодатта; тоа е толкување на врската помеѓу виденијата, а не буквална временска белешка во текстот. Практичната порака е да се биде верен на Бога, а не да се погодува датумот. Откровението ветува дека злото ќе заврши и дека Бог ќе го обнови светот и охрабрува трезвеност во времето на чекање.
Ukratko
Конечното зло е судот за постојаниот бунт; визијата започнува со тоа што искупените го фалат Бога и завршува со надежта за обнова.
Biblijski stihovi
Ovaj odgovor je napisalo i pregledalo uredništvo Videlo, a prate ga biblijske reference kako biste mogli da razmotrite svaki odlomak u kontekstu. Ako primetite grešku ili nejasnoću, predložite ispravku.