Biblijsko objašnjenje
Исус зборува за часот кога сите што се во гробовите ќе го чујат неговиот глас: некои ќе воскреснат за живот, а други за суд (Јован 5:28-29). Ветувањето ги опфаќа мртвите и потврдува дека Христос е господар на смртта. Воскресението е Божјо идно дело, а не нешто што човекот може да го постигне сам.
Павле го опишува редоследот: Христос е првината, а потоа, при Неговото доаѓање, оние што Му припаѓаат (1. Коринќаните 15:20-23). Првото послание до Солуњаните вели дека мртвите во Христа ќе воскреснат, а живите верници ќе бидат собрани со нив (4:13-17). Никој нема да биде заборавен или оставен зад себе.
Светото писмо ја споредува смртта со сон за да изрази одмор до воскресението; Исус зборува вака за смртта на Лазар (Јован 11:11-14). Таа слика не ја намалува тагата од разделбата, туку дава причина за тагување „но не како оние што немаат надеж“ (1. Солуњани 4:13).
Откровението прави разлика помеѓу првото воскресение на оние што му припаѓаат на Христос и подоцнежниот суд на останатите (Откровение 20:4-6, 11-15). Деталите на симболичната претстава бараат внимателно читање на целото Писмо, но централната порака е јасна: смртта нема да го има последниот збор. Христовото враќање носи обнова, правда и заедништво.
Ukratko
Мртвите почиваат до доаѓањето на Христос, кога ќе го чујат неговиот глас; воскресението е Божји одговор на смртта и утеха за ожалостените.
Biblijski stihovi
Ovaj odgovor je napisalo i pregledalo uredništvo Videlo, a prate ga biblijske reference kako biste mogli da razmotrite svaki odlomak u kontekstu. Ako primetite grešku ili nejasnoću, predložite ispravku.