Biblijsko objašnjenje
Павле пишува дека неволјите можат да изградат упорност, докажан карактер и надеж, бидејќи Божјата љубов е излеана во срцата на верниците (Римјаните 5:3-5). Не станува збор за тврдење дека болката е добра или дека треба пасивно да се прифати. Светиот Дух му дава сила на човекот да се соочи со тешкотии и да побара помош.
Римјаните 8 признаваат дека целото создание воздивнува и чека избавување, додека верниците живеат во надеж и трпение (8:18-25). Оваа перспектива не го негира злото ниту бара ожалостените брзо да престанат да тагуваат. Го става страдањето во пошироката рамка на Божјото идно исцелување.
Петар ја поврзува живата надеж со Христовото воскресение и ветувањето за нераспадливо наследство (1. Петрово 1:3-5). Таа надеж ја охрабрува заедницата да ги носи меѓусебните товари, помага практично и се спротивставува на очајот. Верата може да живее со тага, а не само откако ќе исчезне.
Во Посланието до Евреите, тој ги повикува верниците да го чуваат исповедањето на надежта и да се охрабруваат едни со други кон љубов и добри дела (10:23-25). Затоа надежта за иднината ги менува сегашните дела: таа предизвикува сочувство, правда и упорност. Бог не ветил живот без секакви проблеми, туку ветил дека ќе обнови сè.
Ukratko
Надежта во воскресението не го негира страдањето, туку им помага на верниците да истраат, да ги носат меѓусебните товари и да прават добро сега.
Biblijski stihovi
Ovaj odgovor je napisalo i pregledalo uredništvo Videlo, a prate ga biblijske reference kako biste mogli da razmotrite svaki odlomak u kontekstu. Ako primetite grešku ili nejasnoću, predložite ispravku.