Дали саботата се смени во недела?

Biblijsko objašnjenje

Саботата е седмиот ден кој се смета за свет уште од создавањето и се повторува во Десетте заповеди (Битие 2:2-3; Излез 20:8-11). Исус се поклонувал и поучувал во саботите, а учениците се одмарале според заповедта по распнувањето (Лука 4:16; 23:56). Воскресението на првиот ден носи радост, но не го преименува седмиот ден.

Дела 20:7 го споменува состанокот во Троада на првиот ден од седмицата, а 1. Коринќаните 16:2 наложува дека жртвата треба да се одвои на тој ден. Овие текстови покажуваат христијански активности, но тие самите не ја нарекуваат неделата нова сабота ниту наредуваат пренесување на заповеди. Ова е важно бидејќи првиот ден на собирање во Новиот завет не е исто што и експлицитна промена на заповедта.

Со текот на времето, христијаните се собирале сè повеќе и повеќе во неделите за да го одбележат воскресението, а подоцнежната црковна и државна практика придонела за широкото ширење на тој обичај. Историското објаснување не треба да се меша со библискиот цитат: литургиската практика може да биде значајна без да се тврди дека е експлицитна заповед. Поширокиот контекст покажува дека првиот ден на собирање во Новиот завет не е исто што и експлицитна промена на заповедта.

Саботата останува библиски знак на создавањето, одморот и осветувањето, додека воскресението е темел на христијанската надеж. Верникот може да го почитува неделното собирање како сеќавање на Христос, но внимателно да проучува што учи Светото писмо за седмиот ден и да дејствува според убедувањето на совеста. За денешниот читател, важно е дека првиот ден на собирање во Новиот завет не е исто што и експлицитна промена на заповедта.

Biblijski stihovi