Biblijsko objašnjenje
Исус ги учи учениците да му се молат на Отецот и да бараат во Негово име (Матеј 6:9; Јован 14:13-14). Молитвата не е обид да го принудиме Бога да ја исполнува нашата волја, туку однос на доверба со Отецот, кој ги знае потребите и дава она што е добро. Христовата посредничка служба му дава на верникот директен пристап до Бога.
Павле вели дека има еден Бог и еден Посредник меѓу Бога и луѓето, човекот Христос Исус (1 Тимотеј 2:5). Посланието до Евреите додава дека имаме голем Првосвештеник кој ги разбира нашите слабости, па затоа пристапуваме кон престолот на благодатта со доверба (Евреите 4:14-16). Христос е доволен да нè претставува.
Светото писмо ги охрабрува верниците да се молат еден за друг; тоа е взаемна служба на живите членови на заедницата. Меѓутоа, кога се свртуваме кон созданијата како извор на заштита или пристап до Бога, ризикуваме да ја замаглиме единствената посредничка улога на Христос. Нашата надеж и доверба ја полагаме во Него. Молитвата кон Отецот преку Синот се потпира на доволната служба на Христос.
Кога Јован се поклонил пред ангелот, ангелот го упатил да му се поклони на Бога (Откровение 22:8–9); Петар, исто така, го одбил Корнелиевиот поклон (Дела 10:25–26). Овие примери го разликуваат почитувањето од поклонувањето. Можеме да им се заблагодариме на сведоците на верата и да ги упатиме нашите молитви до Бога. Заемното дејствување останува вредно без да им се припишува посредничка улога на созданијата.
Ukratko
Христијанската молитва е упатена до Бога преку Исус, единствениот Посредник и Првосвештеник. Ние се молиме еден за друг и ги почитуваме верните сведоци, но обожавањето му припаѓа на Бога. Дури и денес.
Biblijski stihovi
Ovaj odgovor je napisalo i pregledalo uredništvo Videlo, a prate ga biblijske reference kako biste mogli da razmotrite svaki odlomak u kontekstu. Ako primetite grešku ili nejasnoću, predložite ispravku.