Дали христијаните мора да ја слават Пасхата и библиските празници?

Biblijsko objašnjenje

Пасхата го одбележувала Божјото избавување од египетското ропство, а празниците Бесквасен леб и Жетва го обликувале годишниот календар на Израел (Излез 12; Левит 23). Тие биле богослужба, семејно сеќавање и благодарност за Божјата грижа, а не само обичаи. Овде можеме да видиме како празниците го зачувуваат сеќавањето на избавувањето и наоѓаат христијанско значење во Христос.

Новиот завет го поврзува Христос со пасхалното јагне и Неговата смрт што носи избавување (1. Коринќаните 5:7). Тајната вечера го користи јазикот на заветот и сеќавањето, а христијаните можат да учат од празникот и да го слават како начин да го разберат Божјиот план за спасение. Ова е важно затоа што празниците го зачувуваат сеќавањето на избавувањето и наоѓаат христијанско значење во Христос.

Павле ги предупредува верниците да не се осудуваат себеси поради оброците и празниците, кои ги нарекува сенка чија реалност е во Христос (Колошаните 2:16-17). Дела 15 исто така не наметнува обрежување и целиот Мојсеев закон врз незнабошците како услов за прифаќање во црквата. Поширокиот контекст покажува како празниците го зачувуваат сеќавањето на избавувањето и наоѓаат христијанско значење во Христос.

Затоа Новиот завет не ги наметнува празниците како средство за заработување на спасение, но не ги забранува како доброволно богослужение и учење. Ако христијанинот ги слави, нека биде со благодарност и без осуда на другите; центарот е Христос, а не календарот како мерка за верност. За денешниот читател, важно е празниците да го зачуваат сеќавањето на избавувањето и да најдат христијанско значење во Христос.

Biblijski stihovi